Newsletter
Podaj swój adres e-mail, jeżeli chcesz otrzymywać informacje o nowościach i promocjach.
Zaloguj się
Nie pamiętasz hasła? Zarejestruj się
Opis produktów


 

Źródło Helena

Delikatna w smaku woda lecznicza ze źródła Helena, dzięki zawartości żelaza, poprawia kondycję krwi oraz obniża ogólny poziom cholesterolu. Jest wykorzystywana w formie kuracji pitnej w leczeniu chorób górnych i dolnych dróg oddechowych (np. astma), otyłości, osteoporozy, podwyższonego poziomu cholesterolu, niedoboru sodu potasu, wapnia i magnezu. Jest również używana w formie inhalacji lub płukanek w leczeniu przewlekłych nieżytów zapalnych dróg oddechowych (gardła), zanikowego nieżytu śluzówki jamy ustnej oraz paradontozy.

Jej właściwości lecznicze są potwierdzone świadectwem nr 3/S z 2008 r. wydanym przez Ośrodek Badań i Kontroli Środowiska w Katowicach zatwierdzonym przez Ministerstwo Zdrowia.

 

W roku 1966 w Parku Dolnym w Szczawnicy, w trakcie prac geologiczno-badawczych prowadzonych przez Przedsiębiorstwo Hydrogeologiczne z Krakowa, wykonano odwiert w piaskowcach jarmuckich o głębokości 30 m i stwierdzono występowanie szczawy leczniczej. Nazwano ją Heleną na cześć księżnej z domu Woronieckiej, żony hrabiego Adama Stadnickiego.

Klasyfikacja: 0,15% woda mineralna swoista o charakterze woodrowęglanowo-chlorkowo-sodowo-wapienno-kwasowęglowym.

Wskazania dla kuracji pitnej: choroby górnych i dolnych dróg oddechowych, choroby reumatologiczne, choroby ortopedyczno – urazowe, otyłość, osteoporoza, poprawia kondycję krwi oraz obniża ogólny poziom cholesterolu.

Wskazania dla inhalacji lub płukanek: przewlekłe nieżyty zapalne dróg oddechowych, zanikowy nieżyt śluzówki jamy ustnej, paradontoza.

Sposób użycia: 2-3 szklanki dziennie 30 min przed jedzeniem, jeżeli lekarz nie zaleci inaczej. Ze względu na zawartość boru dopuszcza się stosowanie wody w kuracji pitnej do miesiąca czasu. Po tym czasie należy się skontaktować z lekarzem celem ustalenia dalszej kuracji.

 


Źródło Jan

Woda lecznicza ze źródła Jan jest wykorzystywana w formie kuracji pitnej w leczeniu chorób górnych i dolnych dróg oddechowych (np. astma), otyłości, osteoporozy, podwyższonego poziomu cholesterolu, niedoboru sodu potasu, wapnia i magnezu. Używana w formie inhalacji lub płukanek wspomaga leczenie przewlekłych nieżytów zapalnych górnych dróg oddechowych (gardła), zanikowego nieżytu śluzówki jamy ustnej oraz paradontozy. Jest również stosowana w profilaktyce chorób układu moczowego t.j. kamicy nerkowej. Zawiera jod.

Jej właściwości lecznicze są potwierdzone świadectwem nr 8/S z 2008 r. wydanym przez Ośrodek Badań i Kontroli Środowiska w Katowicach zatwierdzonym przez Ministerstwo Zdrowia.

 

Źródło znane od 1869 roku, a jego nazwa pochodzi od imienia jego odkrywcy i zarządcy Górnego Zakładu Zdrojowego Jana Zielonki. Pod koniec lat 20 XX w. na bazie wód ze źródła Jan wykonywano kąpiele z dodatkiem soli jodowych i jodowobromowych oraz wyciągu igliwiowego. Źródło położone jest 150m na północ od Placu Dietla przy ul. Języki. Po ostatniej rekonstrukcji przeprowadzonej w latach 1969-1973 jest to odwiert o głębokości 32,8m ppt wykonany w strefie kontaktu warstw szczawnickich z intruzją andezytową ale jeszcze w obrębie andezytu. Woda posiada mocno żelazowy smak.

Klasyfikacja: 0,41% woda mineralna swoista o charakterze wodorowęglanowo-chlorkowo-sodowym, szczawa.

Wskazania dla kuracji pitnej: choroby górnych i dolnych dróg oddechowych, choroby reumatologiczne, choroby ortopedyczno – urazowe, otyłość, osteoporoza, kamica nerkowa.

Wskazania dla inhalacji lub płukanek: przewlekłe nieżyty zapalne dróg oddechowych, zanikowy nieżyt śluzówki jamy ustnej, paradontoza.

Sposób użycia: 2-3 szklanki dziennie 30 min przed jedzeniem, jeżeli lekarz nie zaleci inaczej. Ze względu na zawartość boru dopuszcza się stosowanie wody w kuracji pitnej do miesiąca czasu. Po tym czasie należy się skontaktować z lekarzem celem ustalenia dalszej kuracji.

 


Źródło Stefan

Woda lecznicza ze źródła Stefan jest głównie stosowana w profilaktyce i leczeniu alergii górnych dróg oddechowych ale również otyłości, podwyższonego poziomu cholesterolu, niedoboru sodu potasu, wapnia i magnezu. Jest również używana w formie inhalacji lub płukanek w leczeniu przewlekłych nieżytów zapalnych dróg oddechowych (gardła), zanikowego nieżytu śluzówki jamy ustnej oraz paradontozy. Dzięki dużej zawartości wapnia wzmacnia kości i zapobiega osteoporozie. Podnosi również frakcję DHL ("dobry" cholesterol).

Jej właściwości lecznicze są potwierdzone świadectwem nr 5/S z 2008 r. wydanym przez Ośrodek Badań i Kontroli Środowiska w Katowicach zatwierdzonym przez Ministerstwo Zdrowia.

 

To jedno z najstarszych źródeł szczawnickich, nazwane w 1828 roku na cześć pierwszego właściciela uzdrowiska Stefana Szalay'a. Woda ze źródła Stefan była jedną z pierwszych, eksportowanych na całą Galicję i poza jej granicę. Po nabyciu zdrojowiska przez Adama Stadnickiego, wodę Stefan można było dostać we wszystkich wagonach restauracyjnych kolei galicyjskich i we wszystkich restauracjach dworcowych. Źródło jest usytuowane obok źródła Józefina i składa się z dwóch ujęć eksploatujących wody lecznicze z łupkowo – piaskowcowych warstw szczawnickich (paleogen).

Klasyfikacja: 0,40% woda mineralna swoista o charakterze wodorowęglanowo-chlorkowo-sodowo-wapiennym, szczawa.

Wskazania dla kuracji pitnej: choroby górnych i dolnych dróg oddechowych (szczególnie na podłożu alergicznym), choroby reumatologiczne, choroby ortopedyczno – urazowe, otyłość, osteoporoza.

Wskazania dla inhalacji lub płukanek: przewlekłe nieżyty zapalne dróg oddechowych, zanikowy nieżyt śluzówki jamy ustnej, paradontoza.

Sposób użycia: 2-3 szklanki dziennie 30 min przed jedzeniem, jeżeli lekarz nie zaleci inaczej. Ze względu na zawartość boru dopuszcza się stosowanie wody w kuracji pitnej do miesiąca czasu. Po tym czasie należy się skontaktować z lekarzem celem ustalenia dalszej kuracji.

 


Źródło Józefina

Woda lecznicza ze źródła Józefina jest wykorzystywana w formie kuracji pitnej głównie w profilaktyce i leczeniu astmy górnych i dolnych dróg oddechowych. Stosuje się ją również w leczeniu otyłości, osteoporozy, podwyższonego poziomu cholesterolu, niedoborów sodu potasu, wapnia i magnezu. Używana w formie inhalacji lub płukanek wspomaga leczenie przewlekłych nieżytów zapalnych dróg oddechowych (gardła), zanikowego nieżytu śluzówki jamy ustnej oraz paradontozy. Zawiera jod.

Jej właściwości lecznicze są potwierdzone świadectwem nr 6/S z 2008 r. wydanym przez Ośrodek Badań i Kontroli Środowiska w Katowicach zatwierdzonym przez Ministerstwo Zdrowia.

 

Źródło odkryte w 1822 roku. Nazwane zostało na cześć żony Stefana Szalay'a - pierwszego właściciela uzdrowiska. O jej leczniczych właściwościach pisał już w 1878 roku ówczesny naczelny lekarz Uzdrowiska Szczawnica Onufry Trembecki, zachwalając jej zdrowotne właściwości w połączeniu z żętycą. Znajduje się przy Placu Dietla w tym samym szybie eksploatacyjnym co ujecie „Stefan" i „Józef". Składa się z trzech ujęć wykonanych w łupkowo – piaskowcowych warstw szczawnickich (paleogen).

Klasyfikacja: 0,53% woda mineralna swoista o charakterze wodorowęglanowo-chlorkowo-sodowym szczawa jodkowa

Wskazania dla kuracji pitnej: choroby górnych dróg oddechowych, zanikowe choroby dolnych dróg oddechowych (astma), choroby reumatologiczne, choroby ortopedyczno - urazowe, otyłość, osteoporoza.

Wskazania dla inhalacji lub płukanek: przewlekłe nieżyty zapalne dróg oddechowych, zanikowy nieżyt śluzówki jamy ustnej, paradontoza.

Sposób użycia: 2-3 szklanki dziennie 30 min przed jedzeniem, jeżeli lekarz nie zaleci inaczej. Ze względu na zawartość boru dopuszcza się stosowanie wody w kuracji pitnej do miesiąca czasu. Po tym czasie należy się skontaktować z lekarzem celem ustalenia dalszej kuracji.

 


 

 

Źródło Józef

Woda lecznicza ze źródła Józef jest wykorzystywana w formie kuracji pitnej w leczeniu chorób układu trawiennego, zaburzeń przemiany materii, chorób górnych i dolnych dróg oddechowych (np. astma), otyłości, osteoporozy, podwyższonego poziomu cholesterolu, niedoboru sodu potasu, wapnia i magnezu. Jest również używana w formie inhalacji lub płukanek w leczeniu przewlekłych nieżytów zapalnych dróg oddechowych (gardła), zanikowego nieżytu śluzówki jamy ustnej oraz paradontozy.

Jej właściwości lecznicze są potwierdzone świadectwem nr 7/S z 2008 r. wydanym przez Ośrodek Badań i Kontroli Środowiska w Katowicach zatwierdzonym przez Ministerstwo Zdrowia.

 

Źródło jest znane od 1986 roku. Nazwane na cześć syna pierwszego właściciela uzdrowiska, Józefa Szalay'a oraz prof. Józefa Dietla. Odwiert o głębokości 26.9 m eksploatujący wodę leczniczą z warstw szczawnickich (paleogen).

Klasyfikacja: 1,10% woda mineralna swoista o charakterze wodorowęglanowo-chlorkowo-sodowym, szczawa jodkowa.

Wskazania dla kuracji pitnej: choroby układu trawienia, choroby górnych i dolnych dróg oddechowych, choroby reumatologiczne, choroby ortopedyczno – urazowe, otyłość, osteoporoza, zaburzenia przemiany materii.

Wskazania dla inhalacji lub płukanek: przewlekłe nieżyty zapalne górnych dróg oddechowych, zanikowy nieżyt śluzówki jamy ustnej, paradontoza.

Sposób użycia: 2-3 szklanki dziennie 30 min przed jedzeniem, jeżeli lekarz nie zaleci inaczej. Ze względu na zawartość boru dopuszcza się stosowanie wody w kuracji pitnej do miesiąca czasu. Po tym czasie należy się skontaktować z lekarzem celem ustalenia dalszej kuracji.

do góry
Pokaż pełną wersję strony
Click Shop | Hosting home.pl